|
وبلاگ تخصصی مدیریت آموزشی
|
||
|
من از فقر امتم بیم ندارم ، آنچه مر ا از امتم بیمناک می کند ، سوء مدیریت است. (پیامبر اعظم ص) |
مدیریت در آموزش و پرورش ، در ابتدا ، وظیفه نسبتا ساده ای تلقی می شد که شاید تنها شرط لازم برای ایفای آن ،داشتن تجربه کار بود. از اینرو اداره امور آموزشی و مدیریت مدارس ، معمولا به افرادی که از صلاحیت اخلاقی برخوردار بودند و چند سالی تجربه معلمی داشتند سپرده می شد. بعلاوه ، منظور از مدیریت آموزشی تفتیش و بازرسی امور و ایجاد هماهنگی از راه اعمال مقررات ، نظارت و کنترل بود.
امروزه مدیریت آموزشی غالبا به مفهوم رهبری ، راهنمایی ، اصلاح و تغییر مورد نظر است. از اینرو ، نیل به هدفهای متعالی آموزش و پرورش در هر جامعه ای ، مستلزم تجدید سازمان و نو اندیشی در مدیریت نظام آموزشی است.
منظور اصلی از مدیریت در هر سازمانی عبارت از هماهنگ سازی کوشش های افراد انسانی و استفاده موثر از منابع دیگر برای تحقق هدفهای آن است. پس منظور از مدیریت در سازمانهای آموزشی ، تحقق هدفهای آموزشی و پیشبرد موثر آموزش و یادگیری است. مدیریت آموزشی در کل عبارتست از برنامه ریزی ، سازماندهی ، هدایت و کنترل کلیه امور و فعالیتهای آموزش و پرورش است. ولی مدیریت آموزشی به معنای اخص آن بیشتر مد نظر است و آن یعنی ، مدیریت آن بخش از فعالیتهای سازمانهای آموزشی که مستقیما با امر آموزش و پرورش و یادگیری مرتبط است ، از جمله فعالیتهای مربوط به برنامه های آموزشی ، مواد و محتوای دروس ، روشها و وسایل آموزشی ، مشاوره و راهنمایی تحصیلی برنامه های مکمل آموزشی و امور معلمان و دانش آموزان.
تحقق هدفهای آموزش و پرورش مستلزم سازماندهی و مدیریت است . از این رو در هر نظام آموزشی ، طرح مشخصی برای سازمان و مدیریت امور آموزشی پیش بینی و تهیه می شود. طرح سازمان تشکیلات نظام آموزشی و شیوه مدیریت آن ، غالبا تحت تاثیر سیاستهای دولتی است.شیوه مدیریت نظام آموزشی اساسا به نظریه سیاسی حاکم بر جامعه وابسته است و فقط هنگامی تغییر می کند که نگرش سیاسی ، دستخوش تغییر و دگرگونی شود.
شکل گیری روابط و کنش های متقابل میان سازمانها و افراد نظام ، تابع ساختار سازمانی و شیوه مدیریت آن است. سازمان نظام های آموزشی در جهان یا دارای ساختار متمرکز است و یا ساختار نامتمرکز. متمرکز کردن ساختار عبارتست از ادغام دو یا چند نظام تحت هدایت یک سازمان نظارتی واحد و نامتمرکز کردن ساختار ، عبارتست از تفکیک و تقسیم یک نظام به دو یا چند نظام مستقل که هریک سازمان کنترل کننده ویژه خود را دارند.
منبع :
مقدمات مدیریت آموزشی . علی علاقه بند. ۱۳۸۵.
مبانی نظری و اصول مدیریت آموزشی . علی علاقه بند. ۱۳۸۷
|
|